بهار سبز
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
نمی دانم گفته بودم یا نه،
من، دور مانده ام از امروز و فردایِ این امروزی ها
و هرروز
میانِ باورهایِ پاکِ دیروز
جایی که
حرمت معنا داشت
باور مقدس بود
عشق حیا داشت
روز می گذارنم
من، دور مانده ام از امروز و فردایِ این امروزی ها
و هرروز
میانِ باورهایِ پاکِ دیروز
جایی که
حرمت معنا داشت
باور مقدس بود
عشق حیا داشت
روز می گذارنم
عادل_دانتیسم
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۵ توسط Sar |
زندگی یک فیلمه
بلند یا کوتاه
زمانش مهم نیست، کیفیتش مهمه !
بلند یا کوتاه
زمانش مهم نیست، کیفیتش مهمه !
برچسب: زندگی,
نویسنده: هستی کوهی
چشمی که دائم عیب های دیگران رو ببینه،اون عیب رو به ذهن منتقل می کنهو ذهنی که دائما با عیب های دیگران درگیره،آرامش نداره،درونش متلاطم و آشفته است...در عوض چشمی که یاد گرفتههمیشه زیبایی ها رو ببینه،اول از همه خودش آرامش پیدا می کنه.چون چشم زیبابین عیب های دیگران رو نمی بینهو دنیای درونش دنیای قشنگی هاست...مراقب چشم ها و ذهن هایمان باشیم .
نوشته شده در تاريخ شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۵ توسط Sar |
مردی ثروتمندترین فرد شهر بود، اما زندگی شادی نداشت. همۀ خویشاوندان و دوستانش از او قرض گرفته، اما هرگز پس نداده بودند. او از این موضوع خیلی غمگین بود. تا این که روزی یک راهب پیر پس از سفری طولانی به خانۀ او رسید.مرد ثروتمند حکایت رنج و ناراحتی اش را به راهب پیر گفت. راهب لبخندی زده و گفت: من رازی را در معبدی در بالای کوه گذاشته ام. آیا مایل هستی برای گرفتن آن با من بیایی؟ اما باید بدانی که راه خیل
همانطور که داشتن یک پیانو
شما را به یک پیانیست قابل تبدیل نمیکند
خواندن هزاران جمله موفقیت هم،
شمارا به یک انسان "موفق" تبدیل نمیکند !!!
"زمان" اندک است!
عمل کن.
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ توسط Sar |
برچسب:
نویسنده: هستی کوهی
دیوانه و دلبسته ی اقبال خودت باش
سرگرم خودت، عاشق احوال خودت باش
سرگرم خودت، عاشق احوال خودت باش
یک لحظه نخور حسرت آن را که نداری
راضی به همین چند قلم مال خودت باش
دنبال کسی باش که دنبال تو باشد
اینگونه اگر نیست به دنبال خودت باش
پرواز قشنگ است ولی بی غم و منت
منت نکش از غیر و، پر و بال خودت باش
صد سال اگر زنده بمانی، گذرانی
پس شاکر هر لحظه و هر سال خودت باش
امير نظام صمدابادى
برچسب: خودت,
نویسنده: هستی کوهی
کشاورزی یک مزرعه ی بزرگ گندم داشت. زمین حاصلخیزی که گندم آن زبانزد خاص و عام بود.هنگام برداشت محصول بود. شبی از شبها روباهی وارد گندمزار شد و بخش کوچکی از مزرعه را لگدمال کرد و به پیرمرد کمی ضرر زد.پیرمرد کینه ی روباه را به دل گرفت.بعد از چند روز روباه را به دام انداخت و تصمیم گرفت از حیوان انتقام بگیرد. مقداری پوشال را به روغن آغشته کرده، به دم روباه بست و آتش زد.روباه شعله ور در مزرعه به اینطرف